Pałac w Rzucewie. Zabytki kultury - Rzucewo.

Rzucewo położone jest na krawędzi klifu Zatoki Puckiej. Pierwotnie Rzucewo było wsią rycerską. W 1590 r. zostało zakupione przez Ernesta Wejhera, starostę puckiego i włączone do klucza wejherowskiego, jednego z nielicznych na Pomorzu Gdańskim wielkiego kompleksu dóbr magnackich. W 1676 r. dobra rzucewsko-wejherowskie przeszły drogą koligacji rodzinnych w ręce rodu Radziwiłłów. W 1685 r. wdowa po Michale Radziwille podarowała majątek swojemu bratu królowi Janowi III Sobieskiemu, a po jego śmierci odziedziczyła go królowa i następnie synowie - Aleksander i Jakub. W 1720 r. majątek został sprzedany rodzinie Przebendowskich i przez następnie sto lat kilkakrotnie zmieniał swoich właścicieli.

W 1827 r. dobra rzucewskie zostały oddzielone od wejherowskich i Rzucewo przeszło w posiadanie rodziny von Below, do której należało aż do 1945 r. Po II wojnie światowej w pałacu umieszczono szkołę rolniczą. Od 1975 r. budynek nie był użytkowany i ulegał dewastacji. Na początku lat 90-tych przeszedł w ręce prywatne, został odrestaurowany i zaadaptowany na hotel i restaurację. Pierwszy pałac w Rzucewie został wzniesiony przez Jana Wejhera w 1 poł. XVII w. Wiadomo o nim jedynie, że był miejscem wypoczynku króla Jana III Sobieskiego. Obecny pałac powstał w latach 1840-45 dla Gustawa Fryderyka Eugena von Below i jego żony Emmy Gertrudy z domu Keyserlingk według projektu berlińskiego architekta Augusta Fryderyka Stülera. Pałac jest zbudowany w stylu neogotyckim,  w formie zamku: z dwoma wieżami, arkadowym ostrołukowym portykiem, pozornymi sterczynowymi wieżyczkami i wieńczącym wszystkie elewacje krenelażem. W sieni oraz niektórych pomieszczeniach przyziemia zachowały się sklepienia sieciowe wsparte na przyściennych kolumienkach lub wspornikach. Zwracają również uwagę zworniki z kartuszami herbowymi, kominki oraz wystrój biblioteki z witrażami. Po południowej stronie pałacu rozciąga się park krajobrazowy, sięgający do brzegu Zatoki. Z Osłonina do Rzucewa prowadzi czterorzędowa aleja lipowa, której powstanie łączy się z osobą Jana III Sobieskiego.

żródło: Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków www.kobidz.pl